ანა კალანდაძე – დღიურები, საუბრები. წიგნი 1

ანას გარდაცვალების მერე დადგა ის დრო, როცა ქეთის და მე მისი არქივისათვის უნდა მიგვეხედა. ბევრისთვის, ვინც ანას ახლოს არ იცნობდა, შეიძლება გასაკვირი იყოს, მაგრამ ჩვენ, ვინც მთელი 45 წელი მოწიწებითა და მორიდებით ვიცხოვრეთ მის გვერდით, ვინც მის ძველ გაზეთსაც კი არ მოვკიდებდით ხელს მისი ნებართვის გარეშე, ვინც მისი სამუშაო  მაგიდისკენ თვალსაც არ გავაპარებდით, ახლა მისი ცხოვრების ნაწილი უნდა „გადაგვექექა“. იქნებ ბევრმა არც დაიჯეროს და დღესაც ქურდივით შევდივარ მის ბინაში და ქურდივით ვკიდებ ხელს ყოველ ნივთს.