რებეკა გოლდი – მწერლები და მეამბოხეები

„მწერლები და მეამბოხეები“ კავკასიური ლიტერატურული მოდერნიზმის მასშტაბური და ორიგინალური კვლევაა, რომელიც XIX საუკუნის ბოლოდან საბჭოთა ეპოქის შუა ხანებამდე შექმნილ ჩეჩნურ, დაღესტნურ, ქართულ და რუსულენოვან ტექსტებში ძალადობის ესთეტიზაციის მექანიზმებს იკვლევს. წიგნის ცენტრალური ცნება — ტრანსგრესიული სიწმინდე — ავტორის მიერ შემუშავებული თეორიული კონცეფციაა, რომელიც აღწერს განსაკუთრებულ ესთეტიკურ ცნობიერებას და ისეთ მდგომარეობას, სადაც კანონიერი ძალაუფლების კრიზისი და კოლონიური მმართველობის გამოცდილება ძალადობას არა მხოლოდ პოლიტიკურ, არამედ ესთეტიკურ და ეთიკურ მნიშვნელობასაც ანიჭებს.

კვლევის ფოკუსში დგას კავკასიური კულტურული წარმოსახვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფიგურა  აბრაგი, განდევნილი მეამბოხე, რომელიც ანტიკოლონიური წინააღმდეგობის, თავისუფლებისა და ტრანსგრესიული სიწმინდის სიმბოლოდ იქცევა. წიგნი აჩვენებს, თუ როგორ იძენს ეს ფიგურა განსხვავებულ მნიშვნელობებს კავკასიელი მოდერნისტი მწერლების შემოქმედებაში და  ხან გმირად, ხან ტრაგიკულ პერსონაჟად, ხანაც ძალადობის პრობლემური ესთეტიკის მატარებლად გვევლინება.

ლიტერატურის, კულტურისა და ისტორიის გადაკვეთაზე შექმნილი ეს ნაშრომი აერთიანებს ჩეჩნურ, დაღესტნურ და ქართულ ანტიკოლონიურ ლიტერატურას ერთიან კომპარატივისტულ ჩარჩოში. ავტორი მკითხველს აცნობს როგორც პრეკოლონიური ხალხური და კოსმოპოლიტური ტრადიციების გავლენას, ისე იმ კულტურულ პროცესებს, რომლებმაც ცარისტულ და საბჭოთა ეპოქებში ანტიკოლონიური პოეტიკა ჩამოაყალიბა.

წიგნი პასუხობს მნიშვნელოვან კითხვას: რატომ აგრძელებს ზოგიერთი სოციალური კონფლიქტი საუკუნეების განმავლობაში არსებობას, მაშინ როდესაც ძალადობის სხვა ფორმები კოლექტიური მეხსიერებიდან ქრება?